در دیار نیلگون خواب

نام تو مرا همیشه مست میکند

در دیار نیلگون خواب

نام تو مرا همیشه مست میکند

در دیار نیلگون خواب

جهــــــــان بیــــــــــمار و رنجــــــور استــــــــــ
دو روزی را کــه بر بالـین این بیــمار بایـد زیستـــ
اگـــــر دردی ز جـــــانش بـــــر نــــدارمــــــ ....
نــا جــوانمردیستـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پیام های کوتاه
آخرین مطالب

خانواده صد و چند نفره من...

يكشنبه, ۱۵ فروردين ۱۳۹۵، ۱۲:۰۶ ب.ظ

بلاگفا که بودم دو سه تا دوست صمیمی داشتم و ده دوازده تا همسایه!

اما وارد بیان که شدم زندگی مجازیم تغییر کرد کاملا....

اینجا همه برام مث خونواده م هستن...

حتی پسر خط خطی که از زمان بلاگفا میشناسمش!

اون موقع همسایه بود... حالا مث برادری که تو یه کشور دیگه زندگی میکنه :)

حذف وبلاگاتون... پیغامای خدافظیتون نمیدونین با من چیکار میکنه...

وقتی توی تعطیلات پیغام رفتن شمیلا و حانم الف و جناب امید رو خوندم همه حسای خوبم پر کشیدن...

(خوشحالم که جناب امید برگشتن البته)

و وقتی امروز اعلامیه فوت مجازی یکی از دوستان صمیمی رو دیدم ( نمیدونم چرا حس میکنم دوس نداره اسمشو بیارم!!!!!! )

پست های بیست و دوی عزیزم :(

این رفتنا و مرگای مجازی منو خیلی ناراحت میکنه...

نبودن افراد خانواده خیلی دردناکه...

بیست و دو جان... برای من مهمه،

وجود تک به تک دوستام برام مهمه...

حتی اونایی که خاموش میخونمشون....

حتی اونایی که دوسم ندارن...

چرا اینقدر رفتن براتون راحت شده؟؟!!!! :(((

۹۵/۰۱/۱۵

نظرات (۳۹)

اعتقاد شخصیمه، اینجور خداحافظیا فقط رنگ و بوی فرار داره، کندن پوست لعنتی شناخته شدع و ایضا چون وبلاگ نویسی مث مخدر میمونه یحتمل با هویت جدیدی شروع میکنه از نو.
مگه که واقعا نوشتن وب درمان و تسکین دهنده‌ش نبوده باشه
گندم بانو:
غم انگیزه :(
کاش هیچ کس پیغام خدافظی نده اصن.....
رفتن راحت نیست
گای آدم اینقدر دلت میگیره
که میخاد خاموش بشه
خودش را با رفتن خالی میکنه

کمی که میگذره بر میگرده
گندم بانو:
رفتن برای اونی که میره راحت نیست...
برای دوستاش دردناکه!!!

خوشحالم برگشتید... یه بخشی از غصه های منو کم کردین!
عزیزم:)
منم حس تو رو دارم نسبت به بقیه
درباره خودم شاید چون خسته شدم خیلی
گندم بانو:
خوب کمتر پست بذار :(
ولی نرو :(
هیچ بلاگر واقعی برای همیشه نرفته !!!
برمی گردن شاید با یه اسم دیگه ولی بر می گردن ...
اما
رفتنشون با بعضیا چه می کنه...شاید اینو نمی دونن :((
گندم بانو:
مهم اینه که اگه برگردن و من نشناسمشون دلم براشون تنگ میشه :(
کاش هیچ وبلاگی دکمه حذف نداشت :(
سلام عزیزم
وبلاگ زیبا و جذابی داری.
موفق باشی دوست عزیز.
گندم بانو:
آره از هرزنامه بودن کامنتت قشنگ معلومه چقدر راست میگی!!!!! :/
۱۵ فروردين ۹۵ ، ۱۲:۵۱ عارفه (بانوی دی ماه)
دنیا مجازی ام شده عین واقعیت تولد و مرگ داره
گندم بانو:
مرگ مجازی اتفاق خوشایندی نیست.......
یه بخش خیالی از خندوانه تقدیم به گندم بانوی مهربون:
جناب خان: می گُم رامبد کاکو تا حالا وبلاگ گندُم بانو رو خوندی؟
رامبد: نه نمی شناسم، کی هستن ایشون؟
جناب خان (با تعجب): نمی شناشی!!!!!! گندُم بانو معروف ترین نویسنده بیانه،بچه شیرازه، رامبد کاکو اَ وقتی ای پست آخرش رو خوندُم ها دارُم دیوونه می شُم، چقدر این خانم نازنینه، چقدر مهربونه، چقدر خوش قلبه.
رامبد: آره خوب از این جور آدم ها کم پیدا می شه باید قدرشون رو دونست. اصلا چطوره شادی برنامه امشب رو تقدیم کنیم به گندُم بانو موافقین؟
جمعیت: بله
رامبد: پس به افتخارش
[رامبد جمعیت و جناب خان و... دست می زنند]
رامبد: ماشاءالله بهش، همه با هم برمی بیام، یک دو سه
جمعیت: بریم بیایم
موسیقی
گندم بانو:
:))))))))))))))
واااای خیلی خوب بود :)
کاملا قابل تصور :)
اصن انگار واقعا خودشون گفتن!!!!! :))
ممنونم خیلی عالی بود :))

+ البته به قول معروف، من این همه نیستم!
بله واقعا همینطوره :|
گندم بانو:
اوهوم
گندم جز سی برا تو باشه؟
گندم بانو:
اگه خودت مشکلی نداری خوبه :)
امیدوارم دلت غم نبیند
و بیشتر امیدوارم ماها بمونیم^_^
گندم بانو:
ممنون بانو جان
:) منم امیدوارم
برای آقای فروتن: زیادی تو دیالوگهای این دو نفر حرفه ای شدینا! :))
برای شما: منم همینطورم. رفتن آدمها خیلی دلخورم میکنه حتی تو دنیای مجاز!
گندم بانو:
اصن ترکونده :)))))
+ دل کندن سخته :(
همین طوره

حس نا خوشایندیه :(
گندم بانو:
اوهوم :( 
برمیگردن...
گندم بانو:
با تمام قلبم امیدوارم ....
:(
گندم بانو:
:( 
واقعا دردناکه رفتن حتی توی دنیایی مجازی.
ما توی وبلاگهامون میون حرفها و خاطره نویسی ها و غرغرها و دلتنگیامون بزرگ شدیم. دوستای وبلاگی رفتنشون دلگیره :(
گندم بانو:
کاملا درسته.... 
سلام

فرار ، به نظرم توصیف قشنگیه واسه این جور خداحافظی ها
گندم بانو:

سلام دوست خوبم :)

فرار از چی آخه؟! 

چی میتونه یه بلاگر رو آزار بده؟!!!!! 

درگیر آدما نباش
اون ساخته شدن که برن!
حتی دوستی ها هم برای خودش تاریخ انقضا داره! :)
گندم بانو:

دنیا با ارتباط آدما پا برجاست ...

دوستی اگه واقعی باشه ابدیه ...

مطمئنا همیشه به یادشون میمونم :( 

نرن ای کاش...
گندم بانو:
ای کاش....
ای گفتی :(
من موندم چ جوری میتونن :(
گندم بانو:

نمیدونم :(

 دلم تنگ میشه ولی ...! 

۱۵ فروردين ۹۵ ، ۱۵:۲۴ مردی بنام شقایق ...
سلام

خب مطمئنن واسه هیشکی ساده و راحت نیس

طرف یه جورایی احساس نیاز میکنه به این کار!

شاید یه حس خودکشی مجازی...
شاید هم انتقام...
شاید هم پریدن از پیله.

بهرحال برای بازماندگان سخته

گندم بانو:

سلام 

تا حالا به این نقطه نرسیدم.... 

ولی نمیتونه حس خوبی باشه....

ممنون 

فوت مجازی کی ؟؟؟؟
چرا با احساسات آدم بازی میکنید؟ بخدا نمیبخشمتون اگه از مجازستون برید ها ...
گندم بانو:
هعی خانومی جان.... چی بگم؟!!! :( 
من تاب نیاوردم برگشتم :-)
گندم بانو:
خدا رو شکر پس :) 
سیلااام :))
خوبی ؟!
منکه همینجااام :)
گندم بانو:

کجایی دقیقا کجایی؟!!!!! :) 


۱۵ فروردين ۹۵ ، ۲۰:۲۶ خانم خوشبخت خانم خوشبخت
دقیقا،
منم عاشق این زندگی و همسایگی و خانواده های مجازیم.
اونقدری که از خانواده های مجازیمون خبرداریم و باهاشون روراستیم، از واقعی هاشون خبرنداریم.
منم بلاگفا که بودم دوسه تا دوست داشتم که الان از یکیشون خبرندارم و خیلی ناراحتم. خیلی دلم براشون تنگ میشه.
اینجاهم چندتا همسایه دارم فعلن.
گندم بانو:

آخه اینجا همه رو راست هستن.

معمولا ترس از قضاوت شدن کمتره، 

تهش اینه که آدم میگه میبندم میرم، 

ولی تو واقعیت نمیشه.... 

برای همین اینجا همه چیز با صفا تره :) 

۱۵ فروردين ۹۵ ، ۲۰:۴۳ یا مهدی ادرکنی
تو خود را لحظه به لحظه خلق می کنی، تو به صورت جوهری ثابت به دنیا نیامده ای، بلکه به صورت قوه ای نامحدود متولد شده ای.
تو دانه به دنیا آمده ای، نه درخت
تو باز به دنیا آمده ای، نه بسته
این گشودگی محشر است.
تو مجبوری هر لحظه انتخاب کنی که می خواهی چه کسی باشی.
تصمیــــــم تو ســـرنــــوشــت توست. اشو
وبلاگ ما seyou.blog.ir
فروشگاه اسلامیhttp://luna.eslamshop.ir/
فروشگاه فایل درسی http://luna.sidonline.ir/
فروشگاه لوازمhttp://luna.eshopfa.net/
من هم از رفتن دوستان مجازیم ناراحت میشم..خیلی زیاد :(
گندم بانو:

ناراحتی هم داره خوب...

کلی خاطره داریم با هم ...

من تازه واردم اما بعضی از وبلاگا که حذف میشن آدم ناراحت میشه:)

مثلا اگر وبلاگ شما یه روز حذف شه، یکی از همون حذف های ناراحت کننده اتفاق میوفته:)
گندم بانو:

ممنونم شما لطف دارید 

امیدوارم من مجبور به رفتن نشم....

منم برای حدود۳/۴ماه میرم:)
گندم بانو:

ایشالا که با دست پر برگردی دوست جونم :-*

خوبه خوب درس بخون 

اتفاقا من موافق رفتنم ، میرن ، دنیای عوض می کنن و میان ، با انرژی بیشتر و با انگیزه های قوی تر ...
ننوشتن ، بهتر از بد نوشتنه
گندم بانو:

:( 

آخه بد نمینویسن ... نمیدونم چرا یهو میرن 

کونظر من؟
گندم بانو:

کو؟! 

کامنت نداده بودید 

تا حالا اینجوری نگا نکرده بودم ... مرگ مجازی
بالاخره برا همه هست :|

:))))))
گندم بانو:

امیدوارم برای دوستای من نباشه هیچ وقت.... 


:)))) 

گندمی بعد از کلی غیبت اومدی اونم با پست غمگین :ا
خوب یه پست شاد بذار بابا دلمون گرفت .
گندم بانو:
شرمنده ... رفتن دوستان حالمو گرفت ! 
هووووم
درک نمیکنم
اگر میخوان برن خب باید برن
ما کاری نمیتونیم بکنیم
گندم بانو:
ما میتونیم ازشون خواهش کنیم تنهامون نذارن ! :) 
سلام
منم چند نفری رو مشناسم که رفتن ، با خودم میگم همه یه روزی میرن ، اما واقعا آدم جای خالیشون رو احساس میکنه
ولی گاهی رفتن دست خودم آدم نیست ، گاهی آدم مجبور میشه
هعیی
ولی همیشه سخته
گندم بانو:

سلام دوست جان :) 

منم میشناسم :( 

امیدوارم دیگه شاهد این زفتنا نباشم ... یا حداقل بدونم دارن با دل خوش میرن....

منم خیلی دلبسته و وابسته اینجا و بچه ها شدم
هر کدوم که میرن انگار یه تیکه از خودم کنده میشه میره
انشالله که برمیگردن
+ دلم تنگ شده بود برات گندمی. پست اخرتو‌الان دیدم. امیدوارم هرچی هست حل شه و خوب شه. هم حالت هم اوضاعت دوست من 🌹
گندم بانو:
امیدوارم دیگه شاهد رفتن دوستامون نباشیم :)
+ فدای دلت دوست گلم :*
ممنونم ان شالله :)
حتما عزیزم
+پست بالا :)
گندم بانو:
ممنونم :)
۱۶ فروردين ۹۵ ، ۲۳:۰۱ ام اسی خوشبخت
همیشه رفتن ها و نبودن ها سخته، ان شالله همه دوستان همیشه باشن و از شادی هاشون بنویسن :)
گندم بانو:
ان شاالله :)
یک وبلاگ دار باید راحت باشه باید چیزی برای گفتن داشته باشه
وقتی احساس آسایشو راحتی با وبش نکنه باید بزاره بره
گندم بانو:
پس دوستاش چی؟
اونایی که دل تنگ میشن چی؟! :(
میتونه بزاره بره ولی پشت سرشو نگا کنه خببب:-D

بیاد سر بزنه به دوستاش یا ایمیلشو براشون بزاره
گندم بانو:
آخه معمولا اینطوری نیست...
یهو میرن، بدون هیچ ردی...

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.