در دیار نیلگون خواب

نام تو مرا همیشه مست میکند

در دیار نیلگون خواب

نام تو مرا همیشه مست میکند

در دیار نیلگون خواب

جهــــــــان بیــــــــــمار و رنجــــــور استــــــــــ
دو روزی را کــه بر بالـین این بیــمار بایـد زیستـــ
اگـــــر دردی ز جـــــانش بـــــر نــــدارمــــــ ....
نــا جــوانمردیستـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پیام های کوتاه
آخرین مطالب

۲۵۸ ... اندوه بزرگی‌ست زمانی که نباشی

دوشنبه, ۱۷ آبان ۱۳۹۵، ۰۸:۴۳ ب.ظ

یه سال پیش همچین روزی بود که وارد بیان شدم...

از همون روزای اول تا همین روزای الان! وبلاگایی بودن که وقتی واردشون میشدم، با خودم میگفتم اوف عجب وبلاگ خفنی!!! یا میگفتم واای چقدر این وبلاگ دوست‌داشتنیه...

وبلاگایی که حتی اولین کامنتو با دست لرزون نوشتم براشون...

همونایی که فکرشم نمیکردم رفیق بشم باهاشون...

همونایی که هنوزم که هنوزه ذوق میکنم از دیدن کامنتا و پیاماشون...

"جیغ صورتی" یکی از همونا بود!!!

یه وبلاگ خفن، لطیف، دوست داشتنی... تو یه کلام "جیگر من" بود!!

وبلاگی که هر بار چراغش روشن میشد لبخند رو لبای من مینشست...

وبلاگی که این نویدو داشت "عشق هنوز نمرده"!!!

وبلاگی که....

آه!

شما نمیدونید وقتی فهمیدم بانو ف وبلاگشو حذف کرده چقدر ناراحت شدم :(

شما نمیدونید بانو ف برای من چقدر عزیزه...

دلتنگتم بانو....

۹۵/۰۸/۱۷

نظرات (۳۹)

۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۰:۴۹ ابو اسفنج بلاگفانی
برای همه مون همچین چیزی فکر کنم وجود داشته.
گندم بانو:
رفاقت با بلاگرای خفن منظورته؟؟
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۰:۵۱ پرتقالِ دیوانه
الان خودتم جزوِ خفنایی بانو
گندم بانو:
شما به من لطف داری... ❤
وگرنه من کجا و خفن بودن کجا
وای نه
بانو ف تک نقطه رفت از بیان؟چقد بد
چقد دوس داشتم وبلاگشونو :(
گندم بانو:
رفتنشو میشه جزو تلخ‌ترین وقایع بیان به حساب آورد :(
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۰:۵۸ مجتبی خزاعی
یک سالگیتون تبریک پس:)

واسم سواله، چرا دلتنگیا همش میان، نمیرن؟
گندم بانو:
ممنونم  :)

میرن!! ... وقتی اونایی که رفتن برگردن..
:)واقعا..
گندم بانو:
چی واقعا؟!! :)
وبلاگای خوب زیاده که وقتی نویسندهاشون وبشونو حذف میکنن خیلی ناراحت کنندست .
ان شاالله که برگردن .
گندم بانو:
واقعا امیدوارم برگرده ...
عزیزمممم :(((

چ دل رئوفی داری^_^
گندم بانو:
:'(

من رئوف نیستم... بانو ف زیادی خوب بود! :(
نمیدونم خیلی وقته حرفی غیذ لبخند ندارم اغلب..اما اصولا ناراحت میشن دوستان فکرمیکنن بی احترامی به متنه..براهمین یه کلمم به عنوان تصدیق اضافه.میکنم:)
گندم بانو:
عزیییزم!! ^__^
من ناراحت نمیشم اصلا... اینجا راحت باش دوس جونی ❤
با اینکه ببشتر خاموش می خوندمش اما قلبا از رفتنش ناراحت شدم...
گندم بانو:
جاش خالیه واقعا ...
همینه دیگه.
یکی میاد یکی میره.
میخوندم ایشون رو.
گندم بانو:
دل‌بستگی این چیزا سرش نمیشه!! :(
سلام منم میرم :|
گندم بانو:
وا!!! چرا؟!!!
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۱:۴۰ اسپریچو ツ
منم باید یه بار برم ببینم باز خورد ها چجوریه:دی
گندم بانو:
مگه همین الان کم عزیزی؟!!! 💋💋
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۱:۴۲ کفشدوزک بلاگ
برمیگرده انشالله غصه نخور (-:
گندم بانو:
ان شاءالله  ^__^
جدی میگم تعطیلی «جیغ صورتی» بدترین خبری بود که این چند وقت اخیر تو وبلاگستان شنیدم...
گندم بانو:
وای موافقم باهات
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۲:۰۴ لبخنــــツ ـــد
خوش به حال بانو ف :)) (آیکون ترکیدن از حسادت ) :دی
ولی از شوخی گذشته وبلاگ گندم بانو هم از جمله اون وبلاگایی هست که وقتی ستاره اش روشن میشه رو لبای من لبخند میشینه
واقعا وبت هم مثل خودت دوس داشتیه گندم بانو :)))
گندم بانو:
ای بابا!! :)

خیلی خیلی به من لطف داری (آیکون ذوق‌مرگی در حد لالیگا ^__^)
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۲:۲۴ سِناتور تِد
جز یه بار ک تو پستِ یه بنده خدایی باهاشون بحث داشتم، آشنایی ای ندارم باهاشون!
یک سالگیتون مبارکه! الان دقیقا چند وقتشه وبتون؟؟ :))
گندم بانو:

ممنون :) امروز دقیقا سالگرد به دنیا اومدنشه!!
و یکی دو روز دیگه سالگرد اولین پست :)
هعی گندم جان ، نمیدونم چی میشه که آدما به این نتیجه میرسن که برن ، همه ما رفتنی هستم ، :|
چه حیف ، دوستان تک تک داره ستاره هاشون خاموش میشه
گندم بانو:
میدونی آشنا جون...
بعضیا تو زندگی واقعی آدمو آزار میدن، بعضیا تو زندگی مجازی...
امیدوارم روزی برسه که اونقدر انسان باشیم که کسی از دست ما مجبور نشه
بار و بندیلشو ببنده و بره.... :(
امیدوارم واقعا
گندم بانو:
هعی ....
کاش من "بانو ف" ی تو بودم...
گندم بانو:
تو بانو "لوسی می" من هستی عزیزم ^__^  :**
از بدی های دنیای مجازی همین موقتی بودنه بلاگرهاست چه بخواید قبول کنید یا نه واقعیت اینه که هرکس یه مدت بیشتر نیست... :(
گندم بانو:
ممنون از این همه دلگرمی!!! :)))
تبریک که یک ساله شدی :-)

+مرسی که آدرس رو براش نگه داشتی
من حس میکنم که برمیگرده:-)

+اگه منم یه موقع رفتم آدرسمو نگه دار!!
گندم بانو:
ممنون :)

+ تنها کاری بود که از دستم برمیومد...
واقعا امیدوارم بازم ببینمش :)

+ تو هیچ وقت نرو!!! :((
همینکه کمرنگ شدی کلی داریم غصه میخوریم همه مون!
اصلا دلت میاد آرشیوتو حذف کنی؟!!!! :((
عزیزم:-((

عنوانو دیدم صدای حجت اشرف زاده تو گوشم پیچید
گندم بانو:
:(

اسم خواننده شو نمیدونستم!! :))
۱۷ آبان ۹۵ ، ۲۳:۳۶ عاشق بارون ...
چرا میدونم! من تک تک کسایی که وبلاگ هاشون رو دوست داشتم و رفتن رو یادمه. :( و هی هم از نبودنشون دلم میگیره.. مخصوصاً سر بلاگفا.
گندم بانو:
من تو بلاگفا زیاد دوست و آشنا نداشتم...
چهارتا وبلاگ بود که همیشه سر میزدم، اونم سه تاشون اینجان...
اینجا ولی خیلی دوستِ جان پیدا کردم!! 
۱۸ آبان ۹۵ ، ۰۰:۵۶ آقاگل ‌‌‌‌
خب نمیشه گفت چرا رفته اند. هر کسی اختیار دنیای خودش رو داره. ما هم میتونیم و حق داریم که دلتنگشون بشیم البته :(
گندم بانو:
آره خب... اختیار که با خودشونه...
ولی دل آدم میگیره خب!!! :(
سلام
یک سالگی ش مبارک
حذف کردن وبلاگ خیلی تصمیم سختیه! چی باعث میشه همچین تصمیمی گرفته بشه؟! :(
امانت محفوظ!!! :)
گندم بانو:
سلام
ممنون :)
تصمیم سختیه واقعا...
امانت؟!! وبلاگ بانو رو میگی؟!!
هر آمدنی دیگه یه رفتنی داره خب
امیدوارم برای خودش دلیل منطقی داشته باشه برای رفتن
گندم بانو:
بعضی رفتنا خیلی ناراحت کننده‌ست آخه‌....
یک سالگی وبت مبارک گندم جان :)

میدونم چه حس بدیه رفتن وبلاگ نویس های محبوب :(
گندم بانو:
ممنونم :)

اوهوم ... غم‌انگیزه :(
۱۸ آبان ۹۵ ، ۱۴:۱۳ چنگیز سیبیل
برو خدا رو شکر کن منو داری هنوز 😜
حالا زیاد غصه نخور پوستت چروک میشه 😀
گندم بانو:
خدا رو شکر ^___^
ای بابا :)))
تولد وبلاگت مبارک...
امیدوارم با خوندن این پُست برگرده.
گندم بانو:
ممنونم :)
^__^
بله بله همون رو میگم
گندم بانو:
^__^
۱۸ آبان ۹۵ ، ۱۸:۳۷ ابو اسفنج بلاگفانی
نمیشه گفت خفن. باید بگم خاص.
گندم بانو:
خاص و دوست‌داشتنی :)
چرا رفت...خیلی ناراحتم خیلی :((((
گندم بانو:
برمیگرده ایشالا
اینقدر تو خودم رفتم یه لحظه یادم رفت بگم...یه ساله شدن خونه ی مجازیت مبارک گندم بانوی عزیزم :)
گندم بانو:
ممنونم حریر جانم :)
مبارک باشه! انشالله که وبلاگتون صد ساله بشه! :)))

واقعا یکی از تلخترین تجربه های وبلاگنویسی از دست دادن دوستای بلاگره ... :( چیزی که کم تجربه‎‌ـش نکردیم...
امیدورام خانم ف برگردند و موجبات شادی رو فراهم کنند :)

+ اون دست لرزیدن رو من هر بار که واسه بلاگرهای خفنی مثل شما کامنت میذارم تجربه میکنم! :دی
گندم بانو:
ممنونم :)

دوستایی که وقتی میرن یه تیکه از قلبمونو با خودشون میبرن.... :(

+ اختیار دارید!! این چه حرفیه!
۱۸ آبان ۹۵ ، ۱۹:۰۱ شِمِلـــ ـــیـــا
تولدش مبارک 😍💕

وبش نرفته بودم اما یادمه قبلا تو گروه تلگرامی بلاگرا بود : )
گندم بانو:
مرسی رفیق جانم ❤❤

عه واقعا؟!! من که یادم نمیاد!! :))
۱۸ آبان ۹۵ ، ۲۰:۲۰ کفشدوزک بلاگ
(-: ادرسشو میدی گندمی ؟ خودش رفته یا وبشو حذف کرده؟ میخواستم پست هاشو ببینم
گندم بانو:
وبشو حذف کرده کامل :(
آدرسش تو پسوندام هست...
۱۸ آبان ۹۵ ، ۲۱:۰۴ ام اسی خوشبخت
ان شالله این دوستان عزیز برمیگردن :)
شما جز همون دوستان عزیزی هستی که مطالب و کامنتت رو میبینم لبخند به لبم میاد گندم بانوی مهربان :)
گندم بانو:
ان‌شاءالله :)
شما عزیز دل منی :* منم همین حس رو نسبت به تو دارم
۱۸ آبان ۹۵ ، ۲۱:۴۹ مجتبی مطوری
من با همه بلاگ ها حال میکنمD:
مخصوصا وبلاگ هایی که نوشته ی خودشون باشه خعلی باحالهD:
انگار خود سازنده ی وبلاگ مثل تو فیلم ها با صدای خودش میخونهD:
گندم بانو:
^__^
چه باحال :)
آره منم اینجور وبلاگا رو بیشتر دوس دارم :)
ایشالله :(
گندم بانو:
:)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.